Een kwaliteitslint gaat tien jaar mee. Een slecht opgeborgen lint is uit de mode in één seizoen: satijn vergeelt bij een raam, jute trekt vocht, papier markeert onder in een lade. Het verschil zit niet in de prijs, het zit in het opbergen.
Opbergen per materiaal
Satijn en organza bewaar je op de originele klos, rechtop, in een gesloten doos. Daglicht verbleekt rood en bordeaux sneller dan zwart. Een kartonnen doos volstaat, op voorwaarde dat ze niet tegen een radiator staat. Zet de rollen rechtop, niet plat: een rol die maanden plat ligt, houdt een zachte knik die je er niet meer uit strijkt.
Linnen, jute, sisal en raffia vrezen vocht boven alles. Een zakje silicagel in de doos, geen gesloten plastic zak: de vezel moet ademen. Raffia houdt een strogeur, dat is normaal; die verdwijnt na enkele uren in de open lucht.
Papier (ref. BR6852.07) bewaar je plat, onder een boek, nooit dubbelgevouwen. Een scherpe vouw verdwijnt niet. Krul bewaar je soepel: plet hem niet onder in een doos, hij verliest zijn lus voorgoed.
De strikken die al klaar zijn (ref. 80112, € 0,59 per stuk) bewaar je in een stevige doos, zonder gewicht erop. Geplet vervormt de zelfklevende strik en kleeft hij niet meer recht.
Wassen of niet
Satijn, linnen en organza in polyester was je op 30 °C, in een netje of een dicht kussensloop, zonder wasverzachter, en dan plat drogen. Nooit in de droger: de warmte breekt de val. Linnen was je koud, strijk je op middelhoge temperatuur. Gebruik geen bleekmiddel en geen agressief wasmiddel: enkele druppels neutraal middel volstaan.
Jute, sisal en raffia was je niet. Een zachte borstel, een nauwelijks vochtige doek, en meer niet. Water vlekt raffia en verslapt sisal. Papier verdraagt geen water: een droge doek, of niets.
Crispy was je ook niet. Zijn textuur komt van een thermische plooi die noch heet water noch het strijkijzer verdraagt.
Strijken zonder te beschadigen
Satijn strijk je lauw, op de achterkant, zonder directe stoom. Leg een fijne doek tussen het strijkijzer en het lint. Organza vraagt nog minder warmte, met een doek verplicht. Linnen verdraagt een middelhoge, licht vochtige strijkbout.
Crispy strijk je nooit: de warmte wist zijn plooien en hij wordt een glad lint. Krul strijk je ook niet; hij leeft op door hem over het gesloten schaarblad te trekken.
Repareren, etiketteren
Een uiteinde dat rafelt, knip je recht af, onder 45 graden, met een naaischaar. Een punt textiellijm stopt een satijndraad. Een aangesneden klos etiketteer je met de referentie en de breedte, op een stuk karton: over zes maanden weet je of rood 186 dezelfde is als de andere. Bewaar een restje van elke kleur bij de kaart, dan hoef je bij een navulling nooit te gokken.
Een schoenendoos, enkele elastiekjes, een potlood. Meer heb je niet nodig om een lintenbibliotheek te houden. Een goed opgeborgen lint vind je terug; dat is al de helft van het plezier van strikken.
Nog één gewoonte, en het is de gewoonte die het meeste lint bespaart: bewaar de korte restjes. Een stuk van 40 cm satijn 15 mm bindt een pak kaarten, een steel droogbloemen, een stapel brieven.
